Column Beritos.

Die maandag.

Weinig mensen staan te springen om op maandag als een gek erin te vliegen. Ja, de workaholics, die vliegen er steeds in en kunnen zich geen rustperiode veroorloven uit vrees minder in de geldbeugel te zien verschijnen. Workaholics zijn er genoeg in onze maatschappij, te veel eigenlijk, maar die zijn geen lang en gelukkig leven beschoren, ga dit feit maar eens na.

Maar die maandag, enkele weken geleden toen ik mij strontellendig voelde, herinner ik mij nog levendig. Ik dacht eraan naar de dokter te gaan, maar al even vlug verdrukte ik dit idee. Mensen gaan nu eenmaal niet graag op doktersbezoek, dat is voor doodzieke mensen en zover is het met mij nog niet gesteld. Soms heb ik van die dagen dat mijn gezondheid te wensen over laat, maar niets om jullie zorgen over te maken. Dan sta ik te trillen op mijn benen en zo, maar dat komt achteraf weer goed. Ga je met zo’n symptomen naar een dokter, hij zal uiteraard niets vinden en je doorverwijzen naar een specialist die je op zijn beurt onder de scanner stopt omdat die zogezegd alles weet. Wanneer de medische toestellen dan ook vaststellen dat er niets aan de hand is met de desbetreffende patiënt, dan komen de specialisten in een stadium waar ze zelf ziektes uitvinden en de zieke als proefkonijn op batterij zetten.

Toch was mijn wanhoop die maandag niet zo groot, wanhoop is een gegeven die ik ten allen tijde vermijd. Wanhoop is weggelegd voor mensen die geloven dat de derde wereldoorlog voor de deur staat en dat de fatale bom enkel op hun kop zal vallen. Die maandag sleepte ik mij verder als een clochard die de dag voordien in de kelders van de Colruyt alle flessen rode wijn had leeggedronken aan de laagste prijzen: gratis. Het was juist zo druk die maandag, veel te produceren en zo. Toch vermande ik mij zo goed als ik man was en bereikte ik na ongeveer twee uur weer mijn dagelijkse energiepeil. Toen beloofde ik op mijn communiezieltje om tijdens de weekends niet zoveel alcohol tot mij te nemen. Een belofte die ik meermaals van anderen gehoord heb, maar die in feite een loze belofte is. Voor je het weet is het weer van dat. Jammer dat het steeds die maandag moet gebeuren en nooit eens tijdens de gewone werkweek.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Column Beritos.

  1. Dirk Kerkhove zegt:

    Nog een geluk dat je weet dat er anderen zijn die ook weten wat dat is…en dat we weten dat het overgaat…!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.