Column Beritos

Plantenheksen.

Dat is me soms wat met die vrouwen, begrijp mij niet verkeerd: ik hou ontzettend veel van vrouwen en heb veel respect voor hun kunnen. Toch is er een soort die ik zeer moeilijk kan uitstaan, zij die nooit tevreden zijn. Je kan het niet gek genoeg bedenken of je hebt toestanden waar zulke vrouwen zich heftig op de voorgrond willen werken. Een tijd geleden kreeg ik de opdracht de planten in een groot bureau te verfrissen. Voor mij betekent verfrissen zoveel als: de oude planten buiten en nieuwe, frissere, in de plaats. Voor ik begon, stelde ik de vraag aan de bewoners van het bureau hoe het in godsnaam zover kon komen dat planten zò ziek konden geraken. Van vier vrouwen kreeg ik een duidelijk antwoord: te weinig verzorging. De overige, zes stuks, gaven een antwoord waarvan mijn lever en nieren van plaats verwisselden. “Mijnheer, deze planten zijn niet geschikt om hier te staan.” Zeiden ze. Niet geschikt, niet geschikt, wat kenden die trutten eigenlijk van planten? Enkel dure kledij, schildergerei voor hun gezicht en alle dagen koppijn als ze in bed kruipen, daar zijn ze goed van op de hoogte. Ik ontplofte bijna toen ze mij voorstelden planten aan te schaffen bij een chique plantenboer. De trutten, ze waren ervan overtuigd dat dure planten, duurzame planten waren. Ik knikte en spoedde mij weg van de plantenheksen. Voor je het weet, betoveren ze je en doen van alles met je lichaam en geest. Bij het aankopen van de nieuwe planten kreeg ik een misdadig idee: voor de vrouwen die dachten plantenkenner te zijn, zou ik de gepaste planten aanschaffen die bij hun persoontje pasten. Voor de begrijpende vrouwen zocht ik prachtige plantjes uit, niet op een euro kijken hadden ze mij gezegd. Twee dagen later plaatste ik de planten in het bureel, gelukkig was nog niemand aanwezig. Ik maakte een oase van groen daar waar de lieve vrouwen zaten, daar waar de plantenheksen zaten plaatste ik hoge planten zodat ze volledig afgezonderd werden. Het waren planten die wel drie meter hoog waren en waar je niet doorheen kon kijken. Onderaan had ik zes potten met vrouwentongen gezet, één per plantenheks. Die sanseveria’s waren mijn antwoord op hun bemoeizucht.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.