Gedicht.

Er niet meer zijn

Wanneer ik wegglijd naar de afgrond en

niet meer het verschil weet tussen zomer en winter

en de handjes van mijn kleinkinderen

verwar met die van mijn kinderen

Wanneer de onzichtbare vijand zich van mij meester maakt

en ik vleugellam word in de ijle lucht

clip_image001om dan gedesoriënteerd rond te fladderen

Wanneer ik de innerlijke strijd niet meer aankan

laat het dan vooral niet te lang duren

en toon geen verdriet

want je hebt mij dan verlost

van de vreselijke pijn

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.